1999 yılında kapısından içeri adım attığım üniversiteme geçen hafta, tamamen plansız bir şekilde uğradım. Yoldan geçerken gördüm, içimde bir şey kıpırdadı ve yönümü kapıya çevirdim. Arka kapıdan girdim; kimseyi aramadan, haber vermeden… Ayaklarım beni doğrudan F Blok’a götürdü.

Kampüs aynıydı ama zaman değişmişti. Gençler etrafta; gözleri ışıl ışıl, umut dolu… Bir an durup izledim. Kendi ilk günlerim geldi aklıma. O heyecan, o hayaller… Sonra bir fark ediş: Aramızda geçen yıllar. Kaç yıl, kaç okul, kaç öğrenci, kaç mücadele…

Yeni kütüphane, Bosna ve Hersek binalarının etrafındaki kafeler… Değişen çok şey vardı ama hissiyat aynıydı. “Bir çay alıp oturayım” dedim. Bir kafeye girdim.

Kapıdan içeri adım attığım anda göz göze geldik. Hocam beni tanıdı. Ayağa kalktı. Ben........

© Yeni Ankara