Dijital kültürde aile: sosyal medya, mahremiyet ve ilişki biçimlerinin dönüşümüne götürülüyor. Bu bağlamda dijital aile düşüncesi, gerçek hayatın/yaşamın çatışmalarını, kırılganlıklarını ve sıradanlıklarını dışlayarak, idealize edilmiş bir mutluluk algısına/anlatısına dönüşmektedir. Mutlu pazar kahvaltıları, tatilde gülümseyen ebeveyn portreleri, kusursuz dekore edilmiş çocuk odaları gibi sahneler, ailenin birlikte olma hâlinden çok, birlikte nasıl göründüğüyle güzel fotoğraf vermesiyle ilgilidir. Bu tür görsel üretimler yalnızca bireysel tercihlerle değil; platformların bir amacı gerçekleştirmek için izlenen mantıksal, sıralı ve adım adım talimatlar bütünü olan algoritma kurallarına dayanan yapı yerleştiriliyor. Kur’an-ı Kerim’de fıtrat, insanın doğasına Allah’ın döşediği muhteşem altyapıdır. İnsanın tek doğal boyası budur; onun üzerine sürülen tüm boyalar sentetiktir. Zımnen: Müslüman olmak bir başka boyayla boyanmak değil, sentetik boyaları atıp kendi öz boyasına dönmektir. Bu yüzden İslâm’a dönüş öze dönüş, kendine geliştir.)

Bir deneme sahip oldu. Böylelikle “umut”tan “trajedi”ye uzanan süreç de hızla oluşmaya başladı. Bu süreç, özellikle bireysel görünümler, eğlence sektörü,........

© Yeni Akit