Din eğitiminde şiddet

Bu yazımda din eğitimi yaptırılan çocuklarımıza anne, baba ve hocalarının uyguladığı şiddet üzerinde durmak istiyorum. Elbette ki bu yazım yaşanmış bir olay üzerinedir. 

Türkiye’de dini eğitim denince hafızlık, imam hatip okulları, Kur’an Kursları ve sıbyan mektepleri gelir. Bunlardan hiçbirinde şiddet uygulanmamalıdır. Çocuğa dinimizin özünü, onun için lazım olan ve günlük ibadetlerde bilmesi lazım gelen bazı ritüelleri ve duaları öğretmek için şiddet uygulamak gerekmez. 

Şöyle bir hayatıma bakıyorum: O kadar, sürekli kullanmadığım şeyler öğrenmişim ki, bunlar olmadan da, sadece namazın vasıflarını öğrenerek fakat iyi bir Müslüman olmak için uymam gereken ahlaki davranışların benimsetilmesi halinde, bugün beni tanıyanların bende gördükleri, Müslümanlığımı tescilleyen ibadet ve davranışlara sahip olabilirdim.

Gerçi ben  tabii bu mesleğin öğretmeniyim, bilmem ondan tabii.

Bunlar içinde en büyük şiddet, ailelerin, çocuğun okumasını istediği okulda zorla okutmasıdır.

Halbuki bu saydığım yerler konusunda zorlamadan, anne veya baba dirayetini kullanmadan, ikna ile veya bilen birine çocuğu götürüp ikna ettirerek veya imam hatip okuluna gidecekse  okulu gezdirerek gerekirse bir derse sokarak öğrenci ikna edilebilir. Veya şu yol denenmelidir: “Sen beni kırmadın hafız oldun, ben de seni kırmayacağım, hangi okulu istiyorsan oraya vereceğim.”

 Tecrübe ettim ve hâlâ ediyorum ki; çok zeki çocuklar hafızlığa gidip ardından iki yıl sınıf kaybından sonra arayı kapatmaya çalışırken, sınıflarında kendilerine rakip gördükleri arkadaşlarına yetişemeyip, o arayı kapatamayıp, diledikleri okulu kazanamayınca isyankar oluyorlar.

Hepsi mi? Değil ama onların........

© Yeni Akit