19 Temmuz 2009’da zamanın Sağlık Bakanı Recep Akdağ şöyle demişti:

“Bu uygulama ile halkımızın temiz hava soluma hakkını güvence altına alıyoruz. Çocuklarımızı ve gençlerimizi sigara dumanından korumak en büyük görevimizdir.”

Dumansız Hava Sahası uygulaması yeni başlıyordu. “Dumansız Hava Sahası” uygulaması öncesinde Türkiye’de otobüslerden kahvehanelere, restoranlardan işyerlerine, devlet dairelerine kadar neredeyse tüm kapalı alanlarda sigara içiliyordu. Pasif içicilik oranı `’ın üzerindeydi ve sigara dumanından kaçmak neredeyse imkânsızdı.

Bu yüzden 19 Temmuz 2009’da dönemin Başbakanı Recep Tayyip Erdoğan:

“Dumansız Hava Sahası, toplum sağlığı için bir dönüm noktasıdır. Sigara içmeyenlerin haklarını korumak, gelecek nesillere daha sağlıklı bir Türkiye bırakmak için bu adımı attık.” demişti.

Meselenin önceliklerinden biri “sigara içmeyenlerin hakkını” korumaktı.

Uygulama başlarda çok başarılı oldu. Türkiye büyük bir değişim geçirdi. Toplum genel anlamda hassasiyet gösterdi bu uygulamaya. Zabıtalar sıkı denetim yaptılar. Cezalar kesildi. Mekânların şekli değişti.

O kadar hızlı yol aldık ve dumansız hava sahası uygulaması öyle ciddi uygulandı ki, uygulamadan dört sene sonra Sarajevo’daki bir restoranda sigara içildiğini gördüğümde, “Kapalı bir mekânda nasıl sigara içilebilir?” diye düşünmüş ve inanılmaz şaşırmıştım. Hâlbuki bir süre önce bizim ülkemizde de tablo farklı değildi…

Bu mantalite değişiminden sonra sigarayı azaltanlar bile olmuştu. Yani sigara kullanımına karşı ülkece küçük de olsa önemli bir zafer kazanmıştık aslında.

Aradan uzun zaman geçti. Türkiye bu arada çok değişti. 2009 senesinde toplumun '–28’i yani 14 milyon insan sigara içiyorken bugün toplumun 5’i yani 21–22 milyon insan sigara içiyor. Bunlar elbette resmî rakamlar… Gerçekte durumun çok daha farklı olduğunu biliyoruz.

Bugün adımımızı sokağa attığımız andan itibaren sigara dumanı solumaya........

© Yeni Akit