Akın Gürlek’in Adalet Bakanı olması Ankara kulislerinde sürpriz değildi; güçlü bir ihtimaldi ve gerçekleşti. Daha ilk günlerden itibaren, bir isim hariç, yakın çalışma ekibini kurmayı başardı. 

Başkenti yakından izleyenler bunun ne anlama geldiğini bilir: Bürokrasi hızla şekillendi, karar alma halkası daraldı. Sistemin pratiği de malum. Bakanlar yalnızca bir bakan yardımcısını doğrudan belirleyebilir; diğer atamalarda son söz Recep Tayyip Erdoğan’a aittir. Kimi süreçlerde Hasan Doğan gibi kritik isimlerin etkisi hissedilir. 

Bu ve başka faktörler Gürlek için “Süper Bakan” yakıştırması yapmaya yeterli.  Ancak Ankara sadece güçle değil, sembollerle de çalışır.

Devir–teslim törenindeki kısa koltuk detayı, makam odasındaki amatör video açısı ve televizyon programında sarf edilen “Alo Adalet” ifadesi…  Bunlar küçük gibi görünen ama büyük anlamlar üretebilen başlıklar. Gürlek uzun yıllarını bürokraside geçirdi; fakat Ankara siyasetinin sembol dili farklıdır. Orada koltuğun boyu da, kameranın açısı da, kullanılan bir cümle de mesajdır.

“Alo Adalet” kulağa sıcak ve çözüm odaklı geliyor. Fakat beklenti yönetimi yapılmazsa risk barındırır. O hattı arayan herkesin umudu katlanarak artar. Her sonuç alınamayan dosyada bu ifade bir hayal kırıklığının adresine dönüşebilir. Beklenti yükselir, sistem aynı hızda karşılık veremezse tepki büyür. Gürlek, doğru altyapı, şeffaf işleyiş ve net çerçeveyle “Alo Adalet” kavramını potansiyel bir riskten güçlü bir iletişim aracına dönüştürebilir. 

Sonuç olarak; çıtasını yüksek koyan bir Adalet Bakanı var. Eğer Ankara’nın hassasiyetlerini, sembol siyasetini ve beklenti yönetimini doğru okursa, iktidar cephesinde topladığı sempatiyi korumakla kalmaz, büyütebilir de.  Çünkü Ankara’da güç kadar algıyı yönetmek de icraatın parçasıdır. Ankara’da iz bırakmak için bazen yüksek ses değil, doğru ayar yeterlidir. Mesela bir daha hiç kimsenin omzuna el atmasına müsade etmeyecektir! 

ÇORBA DUMANLI,........

© Turktime