Eğitimi tek tip insan yetiştirme amacı görme alışkanlığına son verilmelidir. İnsan ne bürokrasinin itaatkâr bir nesnesi ne de sermayenin ucuz bir girdisi olmalıdır. Eğitim sistemi; bürokrasinin arzularına göre değil insanın hür iradesine, ahlaki olgunluğuna ve doğuştan getirdiği yeteneklerin bağımsızca gelişmesine hizmet etmelidir.

Ailesi parçalanmış ve köksüzleştirilmiş çocuk, günümüzde zorunlu eğitim de denilen mekanik eğitim sistemiyle ikinci bir yara daha almaktadır. Kadim gelenekte insan bir "cevher" olarak işlenirken; bugün eğitim, kitlesel bir "standartlaştırma ve vasatlaştırma" yöntemine dönüşmüştür.

Çocukları 18 yaşına kadar hayata bulaştırmayıp eğitime odaklamak, yeteneklerin erken yaşta keşfedilmesini de engellemektedir. Erken yaşta tezgâhın, malzemenin, kodun veya uygulamanın başına geçemeyen nesiller nedeniyle üretim çarkları ustasız kalmış; ülke "orta beceri tuzağına" mahkûm olmuştur.

Enderun mantığı üstün zekâyı ve farklı yeteneği bulup çıkarırken; mevcut yapı, her çocuğu aynı sınav cenderesine sokarak "kitlesel vasatlık" üretmektedir.

Zorunlu olan 12 yıl eğitim sisteminin........

© Türkiye