Süleyman Çelebi, misafirlerin bulunduğu odaya geçti. Matlube Hanım, gece yarısından beri ilk defa rahat bir nefes almıştı. Derinden bir “oh” çekti.

Matlube Hanım “Yâ Rabbi, sevdiklerini başımızdan eksik eyleme. Sevginle, sevdiklerinin sevgisiyle ve sevgine ve sevdiklerinin sevgisine kavuşturacak amellerin sevgisiyle bizleri dopdolu eyle! Ey, merhametliler merhametlisi!”

Diye öyle içten bir duâ etti ki, gözleri yaşardı. Başlıca merakı temizlik, biricik hayat arkadaşına, evlerinin medar-ı iftiharı Doğan’ına hizmet etmek ve namusluca, edebinde, adabında yaşamaktı.

Çelebisine, Emîr Sultan hazretlerinin geldiğini söyleyince, o titreyen adam gitmiş, yerine genç, dinamik biri gelmişti. Alelacele yattığı yerden fırladı. Cübbesini sırtına geçirdi. Kavuğunu itinayla başına yerleştirdi. Cebinden çıkardığı fildişinden yapılma bir tarakla saçını, sakalını taradı. Kendine çekidüzen verdi. Doğruca misafirlerin bulunduğu odaya geçti. Matlube Hanım, gece yarısından beri ilk defa rahat bir nefes almıştı. Derinden bir “oh” çekti.

- Sen her şeye kadirsin yüce........

© Türkiye