Her bakımdan insanların en üstünü olan Muhammed aleyhisselâm, daha gençlik yıllarında, Mekke halkı arasında, akrânına göre çok beğenilmiş, sevilmiş ve sayılmıştır.

Muhammed aleyhisselâm, bilhâssa güzel ahlâkı, insanlara görülmemiş bir şekilde iyi davran­ması, sâkinliği, yumuşaklığı ve diğer üstün hâl­leriyle sevilmiştir. İnsanlar, O'na, bu hasletlerinden dolayı, hayrân olmuşlardır. Mekke halkı, O'na, gördükleri şaşılacak derecedeki doğru sözlü­lük ve güvenilirlikten dolayı, “Muhammedüni’l-Emîn” yâni “kendisine her zaman güvenilen kimse olan Muhammed” lakabını vermişlerdir. Böylece, o, gençliğinde bu isimle meş­hûr olmuştur.

Peygamberimizin gençlik yıllarında, Arap­lar koyu bir câhiliyyet devri yaşıyorlardı. Puta tapmak, içki, kumâr, zinâ, fâiz ve daha birçok çirkin iş, aralarında yaygınlaşmıştı. Muham­med aleyhisselâm, onların bu bozuk hâllerin­den son derece nefret eder, bütün kötülüklerinden dâimâ uzak dururdu. Bütün Mekke halkı, O'nun bu hâlini bilir ve hayret ederlerdi. Putlardan şiddetle nefret ettiği için, aslâ yanlarına yaklaşmazdı. Putlar için........

© Türkiye