Η στέγη δεν είναι προνόμιο. Είναι κοινωνικό δικαίωμα. Και όταν περισσότεροι από ένας στους δύο νέους δεν μπορούν να αποκτήσουν το δικό τους σπίτι, τότε δεν αποτυγχάνει μια γενιά. Αποτυγχάνει το κράτος.

Υπάρχουν στιγμές που ένας αριθμός λέει περισσότερα από εκατοντάδες σελίδες αναλύσεων. Το 56,3% των νέων ηλικίας 25 έως 34 ετών στην Ελλάδα εξακολουθεί να ζει με τους γονείς του.

Δεν πρόκειται για φοιτητές.

Δεν πρόκειται για ανθρώπους που ξεκινούν τώρα τη ζωή τους.

Πρόκειται για νέους που έχουν ολοκληρώσει τις σπουδές τους, εργάζονται ή αναζητούν εργασία, πληρώνουν φόρους, ασφαλιστικές εισφορές και συμμετέχουν στην παραγωγική διαδικασία της χώρας. Είναι η γενιά που θα έπρεπε να σχεδιάζει την πρώτη της κατοικία, να δημιουργεί οικογένεια, να αποκτά παιδιά και να επενδύει στο μέλλον της.

Αντί γι' αυτό, περισσότεροι από τους μισούς εξακολουθούν να εξαρτώνται στεγαστικά από τους γονείς τους.

Αυτό δεν είναι προσωπική επιλογή.

Δεν είναι χαρακτηριστικό της ελληνικής οικογένειας.

Είναι το πιο ηχηρό αποτύπωμα μιας πολιτείας που, επί σειρά ετών, απέτυχε να αντιμετωπίσει το στεγαστικό ζήτημα ως κορυφαία κοινωνική προτεραιότητα.

Η Ελλάδα βρίσκεται στη δεύτερη χειρότερη θέση στην Ευρώπη

Τα στοιχεία της Eurostat είναι αδιάψευστα.

Νέοι 25-34 ετών που διαμένουν με τους γονείς τους

Κροατία: 62,3% Ελλάδα: 56,3% Μέσος όρος Ε.Ε.: 30,1% Η Ελλάδα απέχει περισσότερο από 26 ποσοστιαίες μονάδες από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Το ερώτημα πλέον δεν είναι γιατί οι νέοι μένουν στο πατρικό.

Το πραγματικό ερώτημα είναι γιατί η Πολιτεία επιτρέπει να συμβαίνει αυτό.

Δεν αποτυγχάνουν οι νέοι. Αποτυγχάνει η στεγαστική πολιτική.

Για χρόνια ακούσαμε ότι οι νέοι δεν φεύγουν από το σπίτι επειδή «οι Έλληνες είναι δεμένοι με την οικογένεια».

Είναι........

© The Best News