Ayşe İlker

Cam; bir pencereydi sokağa, yan komşuya, karşı okula açılan ve evlerde boydan boya, duvardan duvara olamazdı soğuk ve sıcağın etkisini katlanılabilir kılmak için. Cam pencerelerin ahşap çerçeveleri mahalleye dostlukla açılır, kadınlar o pencerelerden haberleşirlerdi “haydi kahvaltıya”, “haydi ikindi çayına” ünlemleriyle. Küçük şehrin gecesinde tekerlekleriyle sessizliği bölen biricik otomobilin farları, perdeleri gündüze hazırlanmış pencerelerden bir teleskop ışığı gibi girer, evin duvarlarını dolanır ve park ederdi sokağın bir yerlerinde.
Uykuya az önce değmiş gözlerinin kapaklarında kırmızı turuncu ışıklar dolaşırdı çocukların.
Sabah güneşi o pencerelerden ışığını süzerken odalara, yalınkat camların daha da kalını olabileceğini düşünemezdi anneler pencere ile cam arasına macun sıkıştırırken. Camlar, maharetli ellerde hohlanarak silinir ve lekesiz görüntüler sunmak isterdi kadınlar ev halkına.
Dışarıdan bakıldığında da camlar temiz olmalıydı; bir bulanık hale, serçe veya kumrudan sıçramış bir artığa dayanamazdı evin dişi kuşu.
Kış günlerinin buzdan sucukları, kiremitlerden camlara doğru sarkarken, buzlanmış camları sıcak suyla yeniden dünyaya açma telaşına düşerdi basma etekli genç kızlar, kadınlar.
Cam, yalın ve saydam, yola, mahalleye ve insanlara açılan dünyayı olduğu gibi gösterirdi. Büyültme, küçültme, eksiltme, çoğaltma yapılamazdı. Hayaller, rüyalar, umutlar çoğalırdı o camlardan. Küçük şehirlerde camdan cama dertler, olmuş olanlar, beklentiler ve kederler anlatıla dursun, vitrinlerle doldu büyük şehirler camdan cama. Meraklı gözler takılıp kaldı vitrinlerin pahalı sermayelerine. Takım elbiseler, rengarenk kumaşlar, tencereler, porselen tabaklar, camı işleyen
tecrübeli ellerden dökülmüş ince belli çay bardakları…

Çeyiz sandıklarına girecek her şey, camdan bir “gel” yaptı meraklı gözlere. Bir
evin bütün eşyası camların önündeydi. Kendi evinizi beğenmemeniz, divanlarınızdan vazgeçmeniz, keten perdelere eski muamelesi yapmanız çok doğaldı. Artık, önü alınamaz bir gelgit başladı gözün ön........

© tarihistan.org