Στη Γαλλία ζουν μέρες του 2008. Τα μεγέθη διαφέρουν μόνο, όλα τα άλλα είναι λίγο ή πολύ παρόμοια. Ολες οι δυνάμεις που εκφράζονται μέσα από την καταστροφή και τη λεηλασία έχουν ενωθεί στους δρόμους. Με μια λέξη, μπάχαλο.

Βέβαια, οι Γάλλοι είναι μαθημένοι σε τέτοιου είδους έκτροπα. Είναι, κατά κάποιο τρόπο, μέρος της πολιτικής κουλτούρας τους, αν σκεφθείτε ποια είναι η εθνική εορτή τους. Οι Γάλλοι γιορτάζουν την τραγωδία που ξεκινά το 1789 με μια επανάσταση, η οποία εξελίσσεται σε δικτατορία της γκιλοτίνας, για να καταλήξει σε αυτοκρατορία και πανευρωπαϊκό πόλεμο.

Από εκεί και πέρα, τι να περιμένεις; Φαίνεται ότι το έχουν ανάγκη κατά καιρούς να ξεσπάνε με τέτοιο τρόπο, για να εκτονώνεται ατμός από το σύστημα. Τον 18ο αιώνα το έκαναν με την επανάσταση του 1789, τον 19ο με την Κομμούνα στο Παρίσι, τον 20ό με τον Μάη του 1968. Ισως τώρα να βιάζονται λιγάκι, γιατί ο κανόνας θέλει το ξέσπασμα να συμβαίνει στο δεύτερο μισό του αιώνα.

Ας μην ξεχνάμε ότι αυτές οι λεωφόροι, τις οποίες θαυμάζουμε για το εύρος τους, όποτε βρεθούμε στο Παρίσι, σχεδιάστηκαν........

© Ta Nea