Γιατί ένας γιατρός αφήνει το ιατρείο, το νοσοκομείο και το εξεταστήριο και πιάνει την πένα; Γιατί αισθάνεται την ανάγκη να μιλήσει για την εκπαίδευση, την πολιτική, την παιδεία, την κοινωνία;

Και, κυρίως, τι πιστεύει ότι μπορεί να αλλάξει με ένα άρθρο;

Το ερώτημα αξίζει να τεθεί.

Ο γιατρός έχει μάθει να αναγνωρίζει συμπτώματα, να αναζητά αιτίες, να κάνει διάγνωση και να προτείνει θεραπεία. Είναι, λοιπόν, εύκολο να μεταφέρει αυτόν τον τρόπο σκέψης και στην κοινωνία.

Βλέπει μια κοινωνική παθογένεια και αναζητά το «σύμπτωμα». Βλέπει μια πολιτική δυσλειτουργία και αναζητά τη «διάγνωση». Και, συχνά, θεωρεί ότι πρέπει να προτείνει και τη θεραπεία.

Εδώ ακριβώς αρχίζει η παρεξήγηση.

Η κοινωνία δεν είναι........

© Ta Nea