Güneş yanığı yüzünde yıllarca bağlarda, tarlalarda ziraat yapmanın derin çizgileri görülen orta yaşlı adam, salonu gülümseyen bir yüzle süzerek “Eskiden de bazen böyle toplanırdık” dedi. “Ama dinleyenler bir süre sonra usulcacık kaçarlar, soran olursa da ‘Benim işim var’ derlerdi. Burada hiç kimse çıkmıyor, ne güzel…”

160 bin dönümde Türkiye’nin şaraplık üzümlerinin büyük bölümünü yetiştiren Çal’ın önde gelen bağcılarından Ömer Ayhancı devam etti: “Bizim hayatımız bağdır. Çocuklara bile ‘Sen üzümlere ben düştüğünde doğmuştun’ denir. Can damarımız da yöremizin Çal Karası üzümüdür. Bu bağlara Cabernet’den Chardonnay’ye, Merlot’dan Şiraz’a nice üzümler de diktik ama kimi hastalığa, kimi donlara yenik düştü. Çal Karamız ise hepsine dayandı…”

18 bin nüfuslu bu şirin ilçenin göbeğindeki Gençlik Merkezi’ndeyiz. 120 kişilik salon hıncahınç dolu, organizatörler “60 kişiyi de üzülerek geri çevirdik. Neyse ki konuşmaları internete yükleyeceğiz, bildirileri de bir kitap yapacağız” diyor.

Türkiye’nin çeşitli bölgelerinden gelen akademisyenler, önologlar, someliyeler ve diğer şarap insanlarının yanı sıra yöre bağcılarının da izlediği Çal Karası Sempozyumu, bölgede bir ilk.

Koyu gül pembesi renginde şaraplar veren Çal Karası üzümü, ilk kez bir sempozyuma konu oldu

Türk şarabının gizli kahramanı

Yörede yüzyıllardır yetiştirilen ve miktarı Türkiye’de yetiştirilen şaraplık üzümlerin yüzde 10’una yaklaşan Çal Karası, yıllarca gölgede kalmış. 1960’lardan bu yana Kavaklıdere roze şarabı Lâl’i bu üzümden yaptığı için “rozelik üzümdür, kırmızıda fazla varlık göstermez” denilmiş, renginin açıklığı ve burukluk veren tanenlerinin de düşüklüğüyle tek başına kırmızı şaraba pek işlenmemiş. Kimi üretici Boğazkere ile karıştırarak baharat ve tanen aşılamış, kimi de karışımda bolca kullandığı halde imajından dolayı adını bile geçirmemiş. Ve “makus talih”, 2000’lerde yörenin bir çocuğu olan işadamı Salih Kuzu’nun köyüne yaptığı bağ yatırımı ile değişmiş. Hançalar köyü ve civarına 500 dönüm bağ diken Kuzu Fransız üzümlerinin........

© T24