Sokakta kanalizasyon patlasa, “Mossad yaptı” kıvamına geldik.

Eskiden kuraklık olunca “Yağdır Mevlam su” derdik. Şimdi baraj boşsa Amerika, yağmur çoksa yine Amerika, İstanbul’da deprem olsa HAARP (ABD gemisi), sel basarsa bulut silahı...

İran’da da aynı akıl yürütme dolaşıyor. Nisan ayında İran, Irak, Türkiye ve Suriye’nin büyük kısmında yağışlar artınca, Tahran bunu meteorolojiyle değil, komplo teorisine bağladı. İddiaya bakılırsa İran; Birleşik Arap Emirlikleri’ndeki Amerikan radar üssünü vurmuş; o radar üssü de bölgedeki yağmuru engelleyen sistemin parçasıymış. Üs vurulunca sistem bozulmuş, gök açılmış, bulutlar yağmur olup akmış.

Evet, “bulut tohumlama” diye bir teknoloji var. Evet, insan buluta müdahale edebilir. Bir şehrin semtlerine, bir dağın yamacına, bir havzanın içine yağmur yağdırabilir.

Ama 1 kilometreküp bir kümülüs bulutunda 500 ton, büyük kümülo nimbuslarda 1 milyon ton su olabilir ki, bu kütleleri insan yapımı bir teknolojiyle yönlendirmek mümkün değildir. Kimse, İran’dan Türkiye’ye, Irak’tan Suriye’ye uzanan dev bir atmosfer sistemini uzaktan kumandayla açıp kapatamaz.

Ancak “Gökyüzünden müdahale” tamamen masal da değil. Tam tersine, tarihte gökyüzünden öyle müdahaleler var ki, bugünkü yağmur komplolarından çok daha karanlık.

İlk örnek Vietnam. Takvim 1967’yi gösteriyordu.

Amerika, Kuzey Vietnam’ı bombalıyor, Ho Chi Minh hattını kesmeye çalışıyordu. Ama en büyük düşmanı yalnızca Vietkong değildi.

Muson yağmurları başladığında orman yolları ağırlaşıyor, kamyonlar batıyor, patikalar kayıyor, nehir geçişleri zorlaşıyordu. Amerikan askeri aklı bu doğal zorluğu görünce şunu düşündü...........

© Sözcü