Herkesin hayatı bir koşturmacanın içinde geçiyor. Adeta kimse kimseyi görmüyor, kimse kimseye yeterince zaman ayıramıyor. Evde çalış, işte çalış, bir yerlere yetiş, sorumluluklarını yerine getir… Kazanmak, geçimimizi sağlamak, hayatı sürdürebilmek derken hepimiz bir döngü içerisindeyiz.

Elbette olmalı da… Sorumluluk sahibi olmak, hayatın içinde üretmek ve kendi ayaklarımız üzerinde durmak çok kıymetli. Ancak bütün bu koşuşturmanın içinde, bazen hayatın asıl önemli tarafını gözden kaçırıyoruz.

Oysa gerçekten duyarak, hissederek ve yaşayarak hayatın içinde olmak bambaşka bir duygu. Bunun için yalnızca sorumluluklarımızı yerine getirmek yetmiyor; hayatımızı anlamlandıran insanlara da yer açmamız gerekiyor.

Ne kadar yoğun olursak olalım, sevdiklerimize ayıracağımız zamanı unutmamalıyız. Çünkü hayatımızı anlamlandıran insanlar, sahip olduğumuz en kıymetli değerlerden biridir.

Onlara karşı anlayışlı, nazik ve özenli olmalıyız. Sürekli “Vaktim yok.” diyorsak, belki de dönüp kendimize bakmamız gerekiyor. Çünkü bazen........

© Sonsöz