Anton Çehov “Avda Cinayet” romanında “Hayat kesintisiz bir cinnet hâli” diye yazmış. Güney Koreli yönetmen Park Chan-wook’un “Başka Yolu Yok” olarak çevrilmiş filmini izleyince Çehov’un sözünü ettiğim romanını hatırladım. Benzerlik her ikisinin de karanlık bir atmosferde geçmesi ve aslında anti-kahramanların gözlerinden hikâyenin aktarılarak olay örgüsüne müdahale ettiklerinin görülmesi. Örneğin “Avda Cinayet”te sorgu yargıcı Zinovyev'in bazı olayları eksik anlattığı, bazı ayrıntıları özellikle belirsiz bıraktığı dönüp bakıldığında keşfedilirken yargıyı temsil eden bir yargıcın kara dehlizlerde okuyucunun yolunu kaybetmesine müsaade etmesi, okuyucu ile belli bir mesafeden de olsa oynaması okurun tahtını sarsıp okurda bir sinir bozukluğuna yol açabiliyor. Öte yandan her ikisinde sınıfsal bir hınç olduğu ve bu hıncın itkisiyle işlerin bir ölçüde kontrolden çıktığı, anti-kahramanların eylemlerine söz konusu hıncın, buna ek olarak da kibrin yön verdiği söylenebilir. Zinovyev’in sözleri Kont Urbenin’e yönelik bakışının da göstergesi niteliğinde:

“Kontla yaşıtız. İkimiz de aynı üniversiteyi bitirdik, ikimiz de hukukçuyuz ve ikimizin de hukuk bilgisi yetersiz. Ben az çok biliyorum, kont ise alkolle yatıp alkolle kalktığı için bildiklerini unutuyor. İkimiz de gururluyuz ve sadece kendimizin bildiği birtakım nedenlerden insan düşmanı vahşi adamlar gibi dünyadan uzak duruyoruz. İkimiz de kamunun ne düşüneceğinden çekinmiyoruz, ikimiz de ahlaksızız ve ikimizin de sonu kötü bitecek. İşte bizi birleştiren “manevi çıkarlar” bunlar. Bizi........

© soL