Yine Soma, yine iş cinayeti, yine yerin yüzlerce metre altında evine ekmek götürmek için kazma sallayan emekçilerin yetersiz önlemlerden ötürü yaşamını yitirmesi.

Geçen hafta Manisa’nın Soma ilçesindeki bir maden ocağında göçük altında kalan beş emekçi geride acı dolu, gözleri yaşlı aileler bırakarak yaşama veda etti. Ölen maden emekçilerinden Kerim Ören’in oğlu Yaşar Ören’in babasının tabutunun başında akıttığı göz yaşları Türkiye’nin belleğine unutulmayacak şekilde acı görüntü olarak yerleşti. O göz yaşları anlayana çok şey ifade ediyordu.

Minik Yaşar’ın gözlerinden akan yaş, aslında her gün 6 emekçinin canını alan iş cinayetlerine, işyerlerindeki yetersiz güvenlik önlemlerine, taş yürekli patronların üç kuruşa emekçileri çalıştırmasına isyandı. Yaşar’ın göz yaşları kuralsızlığın egemen olduğu çalışma yaşamına, madencilerin talim ettiği açlık sınırının altındaki 28 bin 75 TL tutarındaki asgari ücrete, güvencesizliğe, kayıt dışı istihdama tepkinin ifadesiydi.

Kuşkusuz bu iş cinayeti de bir süre sonra gündemden düşecek. Ne zamanki yeni canlar gidecek o vakit iş cinayetleri konuşulacak, tartışılacak. İstenmeyen Avrupa şampiyonluğunu koruduğumuz iş kazalarını ne yazık ki önleyemiyor, geriletemiyoruz. İşçi Sağlığı ve Güvenliği Meclisi (İSİG) verilerine göre Türkiye’de her yıl 1.800 ile 1.900 emekçi iş kazalarında yaşamını yitiriyor. Kazalarda ölenlerin çoğunluğunu Soma’da olduğu gibi maden ocaklarında çalışan gariban emekçiler oluşturuyor.

Dünyanın en tehlikeli mesleğini yerine getiren madenciler her an ölümle burun buruna yerin yüzlerce metre altında saatlerce kazma sallıyor.Bu denli tehlikeli meslek olmasına karşın........

© Samsun Gazetesi