Bazı insanlar, iz bırakır.

Ardında güzel söz bırakır.

İşte onlardan biriydi H. Mirza Demir ağabey.

İlk gençlik yıllarımın, hizmet kahramanlarından biri de oydu. Meral Akıncı abla, daha sonraları Dr. Nursel abla yönümü ve gönlümü Nurlara çevirmeme vesile olan iki hanım olarak hatıralarımda müstesna yer tutar. Bunu her fırsatta dile getiririm zaten.

Ama o yıllarda hanımlarla diyaloğ noktasında, hizmet erbabı hem tedbirli, hem temkinli idi.

Birebir sohbet edilmez idi.

Belki kolejli olmamdan, belki babamın tavrından, belki yazmaya meyilli oluşumun anlaşılmasından, H. Mehmet Uçar ve H. Mirza Demir abilerin yakın ilgi göstermelerinden biraz çekinerek, biraz şaşırarak, biraz da meraktan onları dinlemeye ve anlamaya çalışırdım.

Bazan kızardım da.

Kolejli olmamı tasvip etmezlerdi. Bu hususta babamı etkiledikleri sıkca vaki olurdu. Sancılı eğitim hayatımın müsebbibi olarak........

© Risale Haber