Ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα των λεγομένων του Τραμπ, το οποίο παρουσίασε ο Γούντγουορντ στο βιβλίο του WAR, είναι το εξής:

«Κάποτε, όταν ήμουν στο Μπρούκλιν, είχαν έρθει ελεγκτές για να μου επιβάλλουν πρόστιμα για ακίνητα με τα οποία δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα. Τους είπα “άντε, παρατήστε με”. Κι αυτοί μου επέβαλαν κι άλλα πρόστιμα. Κι άλλα μετά. Επί έναν μήνα είχα σοβαρά θέματα. Τα πρόστιμα έπεφταν βροχή και όλα ήταν αδικαιολόγητα. Αλλά μου τα επέβαλαν και πάλι, διότι σκέφτονταν με μια συγκεκριμένη λογική. Όταν πληρώνεις, έρχονται ξανά. Και εν τέλει τι έγινε; Δεν ήρθαν ποτέ ξανά, σκεπτόμενοι “δεν μας παρατάει αυτός ο αλήτης”. Κι έτσι πήγαν σε έναν άλλον».

Αυτό το περιστατικό που περιέγραψε ο τότε 42χρονος Τραμπ δείχνει αρκετά για το ποιόν του: τη συγκρουσιακή του νοοτροπία, τη διάθεση να αναλάβει μεγάλα ρίσκα, τον κυνισμό του απέναντι στο σύστημα και στους κανόνες. Την ίδια λογική επιχειρεί να επιβάλει και μέσω της προεδρίας που ασκεί.

Μόνο που η πολιτική είναι ένα πολύ πιο περίπλοκο φαινόμενο από την αγορά ακινήτων. Υπάρχουν περισσότεροι παράγοντες που πρέπει να ληφθούν υπόψη. Απαιτούνται συνεννοήσεις ανάμεσα στους γραφειοκρατικούς μηχανισμούς – οι οποίοι πολλές φορές ενδέχεται να αλληλομπλοκάρονται – ενώ στη διεθνή σκηνή χρειάζονται συνεργασίες με άλλους παράγοντες, τους οποίους, καλώς ή κακώς, δεν μπορεί να επιλέξει κανείς κατά το δοκούν, καθώς το κάθε κράτος επιλέγει τη δική του ηγεσία, είτε με δημοκρατικά είτε με........

© Reporter