Yazılanlardan, danışılanlardan, söylənilənlərdən məlum olur ki, Məhəmməd Əmin təkcə böyük və fədakar siyasət adamı olmayıb, həm də çox ləyaqətli, ən əsası da savadlı və müdrik adam olub.

Böyük adamları yalnız tədqiqatçılar (çox təəssüf, elə onlar da tədqiqatdan daha çox "dissertasiya” yazmaqla məşğul olur) öyrənmirlər, ola bilərmi ki, siyasətə və ya siyasi jurnalistikaya, politologiyaya yaxın adam fikirləşməsin ki, görüm Rəsulzadə, Əli bəy Hüseynzadə, Topçubaşov, Xoyski kim olub axı? 

Ona görə ki, siyasətdə uğurla yer tutmağın yolu da onun tarixinə proyeksiya olunmaqdır; özülsüz şey heç vaxt oturuşa bilməz və çox təəssüf, belə şeyləri adam daha çox ahıl-müdrik yaşlarında anlamağa başlayır; gəncin beyni qanlı, dərya dizindən gəlir ona. 

Sonradan yavaş-yavaş anlamağa başlayırsan ki, heç də belə deyil, dünyanın qara daşı çox ağırdır, üzü də, özü də qaradır, göyərməz - lap bütün çayları, gur şəlaləri ona yönəltsən. Elə ki, dünyanın bu gərdişini anladın, səninçün ikinci nəfəslik açılır, anlamadınsa, heyrətdən bərəlmiş gözlərlə tərk edəcəksən onu.

Rəsulzadənin adını ilk........

© Qaynar