Şeffaf olmayan mali yönetim ve iyileştirilemeyen emekçi haklarının gölgesinde girilen 1 Mayıs’ta Ali Yalçın’a yepyeni bir "hikâye" gerekliydi. O da kısa sürede bulundu…

Şeffaflıktan uzak mali yönetimin tartışıldığı ve emekçinin cebine giren tek bir somut kazanımın dahi gösterilemediği bir ortamda 1 Mayıs geldi çattı. Böylesi bir tabloda Ali Yalçın için bir “kaçış anlatısı” üretmek artık bir tercih değil, zorunluluktu. Ve o "anlatı" da gecikmeden sahneye sürüldü.

“Dünyanın merkezi Çorum”da 55 dakika kürsüde kalan Ali Yalçın’ın konuşmasının yalnızca 15 dakikasını emekçiye ayırması, gerçeği tüm çıplaklığıyla ortaya koymaktadır: Emekçi, bu kürsüde asli unsur değil; sadece vitrin süsüdür.

Açık ve net söyleyelim: Gazze, hiç kimsenin kişisel itibarını kurtarma aparatı değildir. Gazze; milletin, ümmetin ve insanlığın ortak vicdanıdır. Bu ortak vicdanı, sendikal başarısızlıkların üzerini örtmek için kullanmak ise siyasi değil, ahlaki bir........

© Öğretmen Sitemiz