Özgür Özel, geçen hafta Trabzon’daki halka seslendi:

“Milliyetçilerin… Demokratların... Muhafazakârların...

Lazların… Kürtlerin… Bütün Türkiye’nin Yeni Partisi yola çıktı…”

Bu söz ilk bakışta kapsayıcı siyasi konuşma gibi görünüyor. Fakat cümlenin kuruluşuna dikkat edin: Milliyetçi ayrı, demokrat ayrı, muhafazakâr ayrı, Laz ayrı, Kürt ayrı…

Toplum, ortak ekonomik çıkarları olan geniş kesimler değil, tek tek kimliklerin ve aidiyetlerin toplamı olarak tarif ediliyor…

Ortak toplumsal düzen önermekten çok, her birine “seni temsil ediyorum” demeye dönüşüyor.

Bu yalnızca Trabzon’a özgü değil.

Diyarbakır’da Kürt kardeşliği…

Hacıbektaş’ta Alevilik…

8 Mart’ta kadınlar, 1 Mayıs’ta işçiler…Vd.

Sosyal demokratların yıllar içinde oluşturduğu coğrafi ve toplumsal propaganda sözlüğü var!

Sosyal demokrasi, toplumu değiştirecek ortak program anlatmaktan, ne zaman toplumu oluşturan kimlikleri tek tek tanıyan temsil siyasetine geçti?

Yarım asır önce politik dil bambaşkaydı:

-“Toprak işleyenin, su kullananın…”

-“Ne ezen ne ezilen, insanca hakça bir düzen…”

Dün toplumdaki güç ve bölüşüm ilişkisi sorgulanıyor, kimin ürettiği ve kimin pay aldığı konuşuluyordu.

Bugün ise sürekli seçmenin kimliği tarif ediliyor…

Sosyal demokrasinin ortak düzen arayışından kimlik siyasetine uzanan siyasi yolculuğuna bakmak şart artık…

KAPİTALİZMİN YENİ HİZMETÇİLERİ

Sosyal demokrasi, toplumsal kesimleri ortak ekonomik program içinde birleştirmek yerine, her kesimin kendi sembolik kapısını ayrı ayrı çalmaya ne zaman başladı?

Bu........

© OdaTV