Την Μελίνα την γνώρισα στα τέλη της δεκαετίας του ’70 και μείναμε φίλοι μέχρι τέλους. Δούλεψα μαζί της σε δύο θεατρικές παραστάσεις και στην προεκλογική εκστρατεία του 1981 και σήμερα θα σας γράψω για την ζωή και την καριέρα της μέχρι τα χρόνια της χούντας.

Όλη της η ζωή ήταν γεμάτη έρωτα, δυνατές φιλίες, όνειρα, ελπίδες, αγωνίες και αγώνες. Η Μελίνα Μερκούρη ήταν κορυφαία αγωνίστρια της Δημοκρατίας στον αγώνα κατά της χούντας, διεθνής ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου και με ερμηνείες που έχουν συζητηθεί και βραβευτεί. Ως πολιτικός – με τον τρόπο που εκείνη ήξερε – σημάδεψε με την παρουσία της τον πολιτισμό της Ελλάδας και τον έφερε στα δελτία ειδήσεων όλου του κόσμου. Πίστευε ακράδαντα ότι ο πολιτισμός είναι η βαριά βιομηχανία μας. Ότι είναι ένα σοβαρό εξαγώγιμο προϊόν και ότι έχει μεγάλη σημασία και αξία η ανάδειξή του. Ό,τι σκέφτηκε και ό,τι πρόλαβε να υλοποιήσει έκαναν μόνο καλό στην χώρα και στον πολιτισμό.

Τη βάφτισαν Αμαλία – Μαρία, δεν τη φώναξαν όμως έτσι ποτέ, γιατί ο παππούς της την φώναζε Μελίνα. Από τότε πολλές φορές δεν χρειαζόταν καν το επίθετο “Μερκούρη” για να συστηθεί. Ήταν η Μελίνα όλων των Ελλήνων, αλλά και η Μελίνα των ξένων.

Η Μελίνα Μερκούρη γεννήθηκε στην Αθήνα, στις 18 Οκτωβρίου του 1920. Καταγόταν από οικογένεια πολιτικών και ήταν η αγαπημένη εγγονή του Σπύρου Μερκούρη, ενός από τους πιο επιτυχημένους και δημοφιλείς Δημάρχους της Αθήνας για περισσότερα από 20 χρόνια. Στο σπίτι του μεγάλωσε, δίπλα του έκανε τις πρώτες δημόσιες εμφανίσεις της σε νηπιακή ηλικία.

Τον παππού της τον λάτρευε και όταν την έπαιρνε αγκαλιά, πάντα μα πάντα του έλεγε: «παππού τι ωραία που μυρίζεις»! Κι’ εκείνος τρελαινόταν. Δίπλα του έμαθε τους κανόνες της δημοκρατικότητας αλλά και την τέχνη του να συνομιλείς ισότιμα με όλους. Πατέρας της........

© Newpost