Yaklaşık üç hafta önce bir liseli hareketi olarak başlayan ama giderek toplumun diğer katmanlarına da yayılan ve bir çatışma haline dönüşen isyanı Fransa da, başkent Paris başta olmak üzere çok sayıda şehirde hayretle izlemekteyiz. Aslında hayret mi ibret mi sorusunu da sormadan edemiyoruz.

Malum Fransızlar protest bir halk, işler yoluna gitmeyince olayları bir kalkışma moduna çevirmekte üstlerine yok. İlk görüntüler akmaya başladığında ister istemez Kızıl Danny aklımıza geldi. 5 Mayıs 1968’de de Gaulle rejimine karşı başlayan olaylar, yanlış hatırlamıyorsak 20 gün içinde Devlet Başkanının makamını terk etmesine yol açmış, görev Pompidou tarafından devralınmıştı. Peki alevi yakmak görevi üniversitelilerden liselilere geçen bu kalkışma aynı sonucu doğurur mu, diğer ifadesi ile alınacak bir erken seçim kararı ile mevcut Devlet Başkanı Macron koltuğunu terk etmek zorunda kalır mı? Şu aşamada başkanlık seçimlerine yaklaşık altı ay kaldığından ötürü (Nisan 2027) pek ihtimal verilmiyor. Peki altı ay bu kaotik durumun önüne geçmek için çok uzun değil mi? Bilemiyoruz.

Öncelikle gelelim liselilerin ne istediğine. Özellikle alt kesimlerin yaşadığı banliyölerdeki yıkık dökük okul binaları, iyi eğitime cevaz vermeyen kalabalık sınıflar, öğretmen yetersizlikleri. Şu anda hükümetin en önemli şansı okulların tatil ara dönemine girmesi gibi gözükse ve eğitim bakanı 3 bin yeni öğretmenin işe alınacağının müjdesini verse de olaylar pek durulacak gibi gözükmüyor. Daha önce de belirtildiği gibi olaylar artık sadece liselilere ait olmaktan çoktan çıktı. Özellikle “sarı yelekliler” olarak tanıdığımız protestocuların da katılımıyla artık farklı bir vandalizm düzeyine varmış gözüküyor.

Peki olup bitenin ardındaki esas neden ne? Hiç kuşkusuz Fransız........

© Muhalif