BAYRAM DEĞİŞMEDİ, BİZ VAZGEÇTİK
BAYRAM DEĞİŞMEDİ, BİZ VAZGEÇTİK
Dilimize ne kadar da yer etti şu cümle: “ Nerede o eski bayramlar…” Her bayramda özlemle tekrar ediyoruz bunu. Ama nedense değişimin suçunu hep yeni nesilde arıyoruz. Oysa bugünün çocukları nereden bilsin eski bayramları? Biz yaşatmadıktan sonra nasıl özlesinler? Anne baba sohbetlerinde sık sık duyuyoruz bunları: “Ben yedi yaşımda oruç tutuyordum, hiç bozmazdım.” “Bayramlık alınınca günlerce heyecandan uyuyamazdık.” Sonra aynı kişiler, çocuklarının hafta içi derslerden yorulduğu için oruç tutamadığını, bayram ziyaretlerinde sıkıldığını anlatıyor. Aslında çocukları eleştirdiğimiz birçok şeyin zeminini biz hazırlıyoruz. Çocuklarımızı hayatın sorumluluklarından uzak büyütüyor, sonra da neden aidiyet hissetmediklerini sorguluyoruz. Evet, zaman değişiyor. İmkânlar değişiyor. Alışkanlıklar değişiyor. Değişebilir de. Ama bayramı bayram yapan değer değişmez. Bayram; sadece tatil, harçlık ya da yeni kıyafet değildir. Bayram, birlikte aynı sevince yönelmektir. Aynı duaya “âmin” diyebilmektir. Aynı sofrada toplanabilmektir. Bu yüzden belki de çocuklara sürekli eski bayramları anlatmak yerine, onlara........
