HZ. NÛH’UN ÇAĞRISI VE MERHAMETİ

لَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوۡمِهِۦ فَقَالَ یَـٰقَوۡمِ ٱعۡبُدُوا۟ ٱللَّهَ مَا لَكُم مِّنۡ إِلَـٰهٍ غَیۡرُهُۥۤ إِنِّیۤ أَخَافُ عَلَیۡكُمۡ عَذَابَ یَوۡمٍ عَظِیمࣲ [الأعراف ٥٩]

Biz Nûh’u kavmine gönderdik. O da “Ey kavmim! Allah’a kulluk edin. Sizin O’ndan başka ilahınız yoktur. Ben sizin için büyük bir günün azabından korkuyorum.” dedi. (el-A`râf 7/59)

İnsanlık tarihindeki inanç sapmaları yalnızca yanlış fikirlerden ibaret değildir; insanın kime kulluk edeceği, otoriteyi nerede göreceği ve hayatını hangi ölçüye göre kuracağı sorusuyla da doğrudan ilgilidir. A‘râf sûresinin 59. ayeti, Hz. Nûh’un kavmine yönelttiği son derece kısa fakat kapsamlı çağrıyla bu temel meseleyi ortaya koymaktadır: “Ey kavmim! Allah’a kulluk edin. Sizin O’ndan başka ilahınız yoktur. Ben sizin için büyük bir günün azabından korkuyorum.” Ayette tevhid, kulluk ve peygamberin sorumluluğu aynı ifade içinde bir araya gelmektedir.

Müfessirlerin Yorumunda Tevhid ve Kulluk

Taberî, “Allah’a kulluk edin.” emrini yalnız belirli ibadetlerin yapılması şeklinde açıklamaz. Ona göre Hz. Nûh kavmini Allah’a itaat etmeye, O’na boyun eğmeye ve Allah’ın dışındaki put ve sahte ilâhlara kulluğu terk etmeye çağırmaktadır.[1] Râzî’ye göre “Sizin O’ndan başka ilâhınız yoktur.” ifadesi, birincisinin (“Allah’a kulluk edin.”) âdeta gerekçesi (illeti) konumundadır. Çünkü onların Allah’tan başka bir ilâhı bulunmadığına göre kendilerine ulaşan her türlü fayda, ihsan, iyilik ve lütuf Allah’tan gelmektedir. Nimetin en ileri derecede olması ise O’na gösterilecek tazimin de (yüceltme ve saygıyı) o derece büyük olmasını gerektirir. Râzî bu noktadan hareketle tevhid bilgisini sahih kulluğun ön şartı olarak görür.[2] Böylece ayet, ibadeti yalnız ritüel bir davranış değil, Allah’ın eşsizliğini tanımanın tabiî sonucu olarak sunmaktadır.

Peygamber Merhameti: “Ben Sizin İçin Korkuyorum.”

Ayetin son cümlesi, tebliğin ahlâkını da belirler. Hz. Nûh, kavmine yalnızca “Azaba uğrayacaksınız”........

© Mir'at Haber