Herkes her gün aynı şeyleri yapıyor. Sanki bir yerlerden talimat alınmış gibi mutlaka oraya bir girip çıkıyorlar. Kimisi her gün bir kere kimisi beş kere kimisi on kere yüz kere neredeyse sayısı belirsiz. İstatistikî verilere göre en çok da ülkemizde kullanılıyormuş. Herkesin mutlaka bir ‘hesabı’/’sayfası’ var. Hocaların da hacıların da var, öğrencilerin de öğretmenlerin de, zenginin de fakirin de, demokrasiye inanmış olanın da inanmamış olanın da, profesörün de köyde yaşayan köylünün de, okumuşların da okumamış okumaya gerek duymayanların da, gazetecilerin de televizyoncuların da, şair ve yazarların da ses sanatçılarının aktörlerin de, siyasetçilerin de seçmenlerin de, her meslek her meşrep her tıynet her mizaç, her yaştan insanların mutlaka var. Nasıl oluyor da her cinsiyet, her yaş, her meslek ve mizaçtan insanlar aynı şeyleri yapıyor? Fiziki olmayan ama fiziki imiş gibi, gerçek olmayan ama gerçekmiş gibi, elle tutulur olmayan ama elle tutulurmuş gibi inanılan, güvenilen ve hareket edilen bir mecra. Herhangi bir özelliği olanın da var herhangi bir özelliği olmayanın da. Eserleri olanın da var eserleri olmayanın da. Şöhretli olanların da var herhangi bir şöhreti olmayanların da. İnsanlar her gün oraya girip çıkıyor. Girip çıkmak diye de bir şey yok gerçekte. Sadece öyle var sayılıyor. Soruyu tekrarlayalım. Nasıl oluyor da her cinsiyet, her yaş, her........

© Milli Gazete