Türkiye’de eğitim sistemi uzun yıllardır tartışılıyor. Sınav sonuçları, uluslararası karşılaştırmalar, genç işsizliği, üniversite mezunlarının yetkinlikleri… Her veri bize bir şey söylüyor ama çoğu zaman bu verilerin işaret ettiği temel gerçeği dile getirmekten kaçınıyoruz. Oysa artık açıkça söylemek gerekiyor: Kral çıplak.

Maalesef Bugün eğitim sistemimiz, “bilgi yükleyen” ama “insan yetiştiremeyen” bir yapıya dönüşmüş durumda. Öğrenciler yıllarca sınavlara hazırlanıyor, test çözmeyi öğreniyor, fakat hayatı anlamlandırma, problem çözme, iletişim kurma ve üretme becerilerinde ciddi eksikliklerle mezun oluyorlar. Bunun temel nedeni, sistemin odağını bireyin gelişiminden çok ölçme ve sıralamaya kaydırmış olmasıdır.

Geldiğimiz noktada Eleştirel düşüncenin yeterince teşvik edilmemesinden dolayı Öğrenciler “neden?” diye sormak yerine “doğru cevap hangisi?” sorusuna odaklanıyor. Bu da merakı köreltiyor. Oysa sağlıklı bir nesil, sorgulayan, hata yapmaktan korkmayan ve kendi fikrini geliştirebilen bireylerden oluştuğunun farkındayız.

Fark edilmesede, öğretmenlerin sistem içindeki rolü giderek zayıflatıldı. Oysa eğitimin kalitesi doğrudan öğretmenin niteliği ve motivasyonuyla ilgilidir. Öğretmeni desteklemeyen, onu sürekli değişen müfredat ve........

© Milat