İmanlı bir gençliğin yetiştirilebilmesi için çalışmalar sürdüren bir başka kaynağımız, Kur’an kurslarımızdır. Dinimizi ve kitabımız Kur’an-ı Kerimi, çocuklarımıza öğretebilmek için kıt imkânlarla ve kıt yetkilerle uğraşır durular. Kıt yetkiler diyorum çünkü bu kurumlar, laik olduklarını iddia eden yani “din ve dünya işlerinin birbirinden ayrılmasını” savunan iktidarların her zaman kontrolleri altında bulunmuşlardır. Ve hiçbir zaman da azınlıkların, çocuklarına dinlerini öğrettikleri kurumların yetkilerine eriştirilmemişlerdir.

Hemen ifade etmeliyim ki, “şeriat, Allah’ın kanunları yani helal ve haramları” demektir. Allah, helal ve haramlarını kitabımız Kur’an-ı Kerimde bildirmektedir. Bu sebeple hiçbir Müslüman, “Ben Müslüman’ım ama şeriatçı değilim” diyemez. Böyle diyen bir insan, Kur’an-ı Kerim’i dolayısı ile iman esaslarından “kitaplara iman’ı” kabul etmemesi demek olur ki maazallah o insanın Müslüman olması mümkün değildir.

“Müslüman; Allah’ın emirlerine teslim olan” demektir. Ben Müslüman’ım diyen bir insan bakar Kur’anı Kerime, Allah ne buyurmuşsa ona uymaya çalışır. Sevgili Peygamberimiz bize nelerin örneği olmuşsa onun yaptığını yapar, neler söylemişse onun sözlerini tutar. Allah’ın emirlerine bir şey ilave etmeye veya ondan bir şey çıkarmaya çalışmaz. “Ben Müslüman’ım ama şu kadar da Türküm, bu kadar da Kürdüm veya bu kadar Arap’ım, iddiasında bulunamaz.” Maalesef yeni yetişen gençlerimiz, işte bu ikilem içinde yetiştirilmektedir.

Irklar, “Allah’ın emirlerinde yarışmakta kullanılabilir. Biz dinimize şu kadar hizmet ettik veya bu kadar hizmet ettik diye. Başka ırklara üstünlük taslamak için değil. Bir Hadis-i Şerif de; “Arap’ın........

© Merhaba Haber