Gençlik hülyasına dalanlarla, gençlik elden gidiyor krizine girenlerin çevremizde bol bol bulunduğunu bir materyalist dönemde yaşıyoruz. Delikanlı 18 – 20 yaşındadır, bu yaşın ve yaşa ait heyecanın bütün bir ömür devam edeceğini sanır. Bir uzun emel, bir hülyadır ki tutturmuş gitmektedir. Bir de bakar ki 10–15 sene çok çabuk geçip gitmiştir. Çevresindeki dünkü çocuklar her gün biraz daha büyümekte, serpilmektedirler. Kendine hitap ederlerken önceleri ağabey, bir müddet sonra da amca demeye başlamışlardır. Bazı çocukların otobüs ve yeraltı trenlerinde kalkıp kendilerine yer verdiklerini görürüler. Hatta bazı küçük çocuklar dede bile demektedirler. Bu hitap şekilleri ve hareketler ister istemez bizim gencimizde bir takım duyguların yerleşmesine sebep olmaktadır. Yaşlanmakta olduğunu kabul etmeye mecbur olduğunu görmektedir.

Gençlikten ayrılmak ve yaşlılığa yelken açmak bir takım adamlarda, tarifi imkânsız depresyonlar oluşturmaktadır. Tutan elin tutmaz, gören gözün görmez olacağı, küçük dağları ben yarattım dercesine dik tuttuğu başın, beliyle birlikte eğileceğini, ayakların artık vücudunu taşıyamaz olacağı düşünceleri bizim yaşlı delikanlıyı ölmeden önce öldürmektedir. Bu olumsuzluklardan kurtulabilmek için yaşına yakışmayan hareketler içerisine girer. Gereksin gerekmesin her gün sinekkaydı tıraşını olur. Kendinden küçüklerle oturup kalkar. Şakalar yapar, şakalaşır.

Zaman hükmünü sürdürmekte ve ne yapılırsa yapılsın yaşlanmanın ve daha sonra gelecek ölümün önüne geçilememektedir. Bir Allah dostunun gençlik, ihtiyarlık konularında kulaklarımızda her an çınlaması gereken bir sözü; “Gençlik, göz kapatıp açmak gibi kısa zamanda geçiyor” diyen birisine bu Allah dostu; “İhtiyarlık da öyle.”diyerek ders vermesi oluyor. Aslında hayatın çok kısa olduğunu bilmek,........

© Merhaba Haber