Çocuklarımız için en büyük dileğimiz ne?

İyi bir okulda okumaları mı?

İyi bir meslek sahibi olmaları mı?

Yüksek bir üniversite kazanmaları mı?

Yoksa hayata karşı güçlü, kendini bilen, mutlu ve sağlıklı bireyler olmaları mı?

Aslında hepimiz sonuncusunu isteriz. Fakat iş uygulamaya geldiğinde bazen farkında olmadan ilk sıralardakileri tercih ederiz.

Çünkü gelecek kaygısı, anne babaların kararlarını sessizce yönlendiren güçlü bir duyguya dönüştü.

“Ya başarılı olamazsa?”

“Ya iyi bir üniversite kazanamazsa?”

“Ya arkadaşlarından geri kalırsa?”

“Ya gelecekte zorlanırsa?”

Bu sorularla çocuklarımızın bugünü üzerinde, onların geleceğini kurtarma telaşıyla baskı kurabiliyoruz.

Daha fazla başarı beklentisi…

Peki ya çocukluğunu ne zaman yaşayacak?

Bazen çocuğumuzun geleceği için yaptığımızı düşündüğümüz tercihler, aslında onun bugününü tüketebiliyor.

Çocuğumuzun akademik başarısı elbette önemli. Bir meslek sahibi olması, kendi ayakları üzerinde durabilmesi hepimizin arzusu. Ancak bir........

© Merhaba Haber