CHP’ye dönük “mutlak butlan” müdahalesi, Türkiye’de siyasal rejimin uzun süredir içinde ilerlediği otoriter restorasyon sürecinin yeni ve kritik bir eşiğidir. Bu hamleyi yalnızca bir parti içi kriz, teknik bir hukuk tartışması ya da yargısal yorum farklılığı olarak okumak mümkün değil. Çünkü mesele artık hukukun siyaset üzerindeki denetimi değil; siyasetin doğrudan hukuk aracılığıyla yeniden kurulmasıdır. Türkiye’de yargı uzun süredir norm üretmiyor; rejim tahkim ediyor.

Bugün yaşanan şey, Carl Schmitt’in tarif ettiği anlamıyla “istisna hali”nin süreklileşmesidir. Olağanüstü olan artık geçici değil, bizzat yönetme biçimidir. Kayyumlar, parti kapatma davaları, seçilmişlerin tasfiyesi, belediyelere çökmeler, yargı eliyle yeniden dizayn edilen siyasal alan… Bunların hiçbiri birbirinden bağımsız değil. Tersine, hepsi aynı rejim mimarisinin farklı araçlarıdır. CHP’ye yönelik “mutlak butlan” müdahalesi de bu sürekliliğin yeni halkasından başka bir şey değildir.

Asıl dikkat çekici olan ise Türkiye merkez siyasetinin bu rejim biçimini yıllarca yalnızca Kürt siyasetine özgü “istisnai” bir alan gibi okumayı tercih etmiş olmasıdır. Oysa devletin hukuk dışına çıkarak kurduğu her istisna, zamanla genelleşir. Çünkü otoriterlik doğası gereği genişler; kendisine açılan alanla yetinmez. Dün Kürt belediyelerinde denenen yöntemlerin bugün ana muhalefete yönelmesi tesadüf değildir. Bu, rejimin öğrenme kapasitesidir.

Tam da burada Sırrı........

© marksist.org