M’a arribat un trabalh de Bachelor dera facultat de Romanistik der Institut de Filologia Romanica dera Ludwig-Maximilians-Universitat München, hèt per Sebastian Spachtholz Lara. Hè un estudi en que documente qu’entre es famílies de lengues galloromaniques e es iberoromaniques i a era família occitanoromanica compausada per occitan e eth catalan en qu’era varianta aranesa jògue un trascendentau papèr. Ena lingüistica e subertot ena universitària i an dus posicionaments: eth d’aqueri que nèguen era existéncia d’aguesta família occitanoromanica e se limiten a considerar sonque es famílies galles, ei a díder es influïdes peth francés, e es ibères, ei a díder es influïdes peth castelhan, e includissen er occitan ena galla e eth catalan ena ibèra; er aute posicionament ei eth des que defensen er espaci occitanocatalan, qu’en aguesti moments deuen d’èster minoria.

Entre es defensors mès destacats de qu’eth catalan forme part dera família iberoromanica e que non cren ena existéncia dera familia occitanoromanica i son Amado Alonso e Ramon Menéndez Pidal.

Especiaument Wilhelm Meyer Lübke defensaue qu’eth catalan formaue part dera família gallorromanica e negaue tanben aguesta família pònt. Autors coma Badia e Margarit o Joan Veny an estudiat........

© La Mañana