Ankara, bütüncül planlama ilkelerinden kopartılmış, "noktasal" müdahalelerle adeta yamalı bohçaya çevrilen kentsel dokusunun en dramatik ve ibretlik sahnelerinden birini daha yaşıyor. Etimesgut Şeker Mahallesi’ndeki 12.500 metrekarelik tek bir parsel (46637 ada 1 parsel), bugün Ankara’nın şehircilik disiplini ile rant ihtirası arasındaki o ince çizgide verilen kavganın tam merkezinde.

Kentsel planlama masa başında değil sahada, toplumun ihtiyaçları üzerinden şekillenen kendi matematiği ve sistematiği olan bir yaşam kültürünü planlar. Mevcut yönetmelikler, 400 yataklı bir hastanenin sağlıklı hizmet verebilmesi için en az 52.000 metrekarelik bir alan şart koşarken, Yüksek İhtisas Üniversitesi bu devasa yapıyı 12.500 metrekareye hapsetmek istiyor.

Kentsel obezite ve mahallede şeker koması

Bu durum, sadece bir "alan yetmezliği" değil, aynı zamanda hastane hijyeninden acil servis giriş/çıkışlarına, otopark kapasitesinden hasta konforuna kadar her türlü insani ve teknik standardın yok sayılmasıdır. Dörtte bir büyüklüğündeki bir alana bu kapasiteyi zorlamak, mahalleyi şeker komasına sokmak, kentsel bir obezite yaratmaktır.

Üstelik bu artışın içine gizlenen 5.600 metrekarelik ticari alan buranın bir sağlık merkezinden ziyade bir "ticaret merkezi" olarak tasarlandığının itirafı niteliğindedir.

30 Mart 2026 itibarıyla Çevre Şehircilik ve İklim Değişikliği İl Müdürlüğü’nde askıya çıkan plan değişikliği, aslında otuz yıla yayılan o çok tanıdık "yoğunluk artırma" hikâyesinin zincir halkalarından birisi.

30 yıllık planlama serüveni

Hikâye 1997’de başlıyor. Önce sağlık alanı, sonra özel sağlık alanı olarak tanımlanan bu parsel, üst ölçekli planlarda aslında "meskûn konut alanı" olarak görünüyor. 2020 yılında, mülkiyeti Etimesgut Belediyesi’ne aitken 0.50 emsal ve 21 kat sınırı ile........

© Kısa Dalga