Uzaktan sevilen insanlar vardır; farkında olmadığımız, yalnızca takvim günlerinde hatırlanan…

Bu düşünce, dostum Selman Devecioğlu’nun mektubunu okurken daha da anlam kazanıyor.

Kendisi görme engelli ve satır aralarında bir sitem taşımıyor, bir kalbin sessiz beklentisi var:

“Size içimden geçenleri yazmak istedim. Asıl muradım bu sözlerin birilerine ulaşması.

Bir engelli, bir makama gider. Derdini anlatmak ister; belki çözümü yoktur. Ama en çok bir “Hoş geldin” sözüne ihtiyaç........

© Karar