Kendi alanın dışına taşma.

Şaşmak silsile oluşturur, devam eder. Sonunu getiremezsin.

Kendi alanına saygı göstermen başkalarının alanına gösterdiğin hürmet ile ölçülüp, biçilir.

Saldırganlık bir şey kazandırmaz.

Ayrıca saldırdığımız muhatabımız değildir. Onda gördüğümüz kendimizizdir.

İçimizde besleyip büyüttüğümüz kötü yanımızdır.

Unutma, aynaya tükürmek faydasızdır. Zira orada gördüğün kendi sûretindir.

Vakur olmak herkese yakışır. Kendine bunu daha çok yakıştır.

Gökler engin olduğu için hep ona bakar, derinliklerinde seyahat ederiz.

İç âleminde saldırıya her an hazır olan menfi yanına hâkim ol.

Kalıcı dostlara, arkadaşlara sahip olmak bu hâkimiyetle ilgilidir.

Kendine hâkim olmayan çevresine de olamaz.

Âni değişiklikler genellikle öfkenin erken doğumudur. Onun çocuğudur. Korumak, kollamak gerekir. Sesin bile âni değişimi ne mânâlar içerir bir düşün.

Dişlerin arasından hesapsız çıkan tıslamalar yaralayıcıdır çoğu defa.

Acıtır ve iz bırakırlar yürekte.

BEN hırçın kedi değilim.

Ama bu tekme yemene, aşağılanmana, ötelenmene, hukukunu göz ardı etmene, her şeyi sinene çekmene sebep olmamalı.

Yerin belli olmalı, fikrin net, ifaden sarih olmalı.

Yani ne zalim ol, ne de mazlum.

KUCAĞINDA sevimli bir kedi vardı ustanın.

Eliyle okşayıp seviyordu. Kediyse bundan çok mutluydu.

Günün dersi nedense sakin olan bir kedi üzerinden ama hırçınlık konusunda gerçekleşti.

Gece ve sohbet iyi gelmişti ama bir anlam bağı kuramamıştım.

Kulağıma şunu fısıldadı sonra.

“Hırçınlık genellikle sakin bir görüntü altında gelişip büyür. Fırsatını ve uygun kişiyi bulduğunda gerçekleşir.

Dışın sakinse, durgunsa, duruysa için de öyle olmalı.”

ASLINDA bunları kendine söylemişti ama ibret alan biz olmalıydık.

Zira hırçın olan bizdik, o değil!

Gözlerim ateş saçıyor.

Sözlerimiz hararetli…

Kulaklarımız anlamaya akortlu değil.

Durum böyle olunca hırçınlığı kedilere yükleyip bu yargıyı genellemek hakça değil.

Adaleti gözetmemektir.

Bizlerin hırçınlığı, hoyratlığa, çıkara ayarlanmış davranış değişiklikleri, menfaat bitince muhabbetin de bitmesi gibi nice arızalı yanlarımız var.

Bu, böyleyken kendimizi masum görmemiz çok masum bir davranış olmuyor.

GELİN hırçınlıklara veda edelim.

Masumiyetimize avdet edelim.

Kırıp döktüklerimizi derleyip toplayalım.

Dışımızla içimizi bir eyleyelim.

Her yönden aynı görünmeyi başaralım.

© İstiklal