Bazı cümleler vardır; söylendiği anda yalnızca havaya karışmaz, söyleyenin iç dünyasını da ele verir.

Bir kendini ve haddini bilmez kadın sosyal medya videosunda, başörtülü kadınlar için “imha edilmeli” dedi.

Bu cümleyi ilk duyduğumda akli melekeleri yerinde olmayan biri zannettim. Tekrar izledim, Kadın gayet şımarık bir şekilde konuşuyordu.

Çünkü mesele artık sıradan bir öfke, sert bir eleştiri ya da ideolojik bir karşıtlık değildir. Mesele, bir insan grubunu varlığıyla birlikte hedef alan karanlık bir zihnin dışa vurumudur.

Videoyu izlerken en çok kelimeye değil, o kelimenin söyleniş biçimine takıldım.

Sesindeki rahatlığa.Yüzündeki kayıtsızlığa.Gülümsemesindeki ürpertici soğukluğa.

Sanki insandan söz etmiyordu. Sanki başörtülü kadınlar bu ülkenin annesi, kızı, kardeşi, öğrencisi, öğretmeni, doktoru, işçisi, memuru değilmiş gibi konuşuyordu. Sanki karşısında hayatı, onuru, inancı, ailesi, emeği olan kadınlar yoktu da ortadan kaldırılması gereken bir fazlalık vardı.

İşte asıl tehlike burada.

Çünkü nefret bazen bağırarak gelmez. Bazen gayet sakin bir sesle gelir. Bazen gülümseyerek konuşur. Bazen en ağır kelimeyi, en sıradan cümle gibi kurar. Ve en korkuncu da budur.

Başörtüsü, bu ülkede milyonlarca kadın için basit bir kıyafet tercihi değildir. Bir teslimiyetin, bir inancın, bir kulluk bilincinin görünür........

© Internethaber