Uzunca bir şiirin ilk mısraında gelmeliydin kar gibi
En güzel şiirlerim gelmeliydi, Şirin sütunlara renk
Böyle içten gülüşlerim, titresem de aşktan ya Hak
Parmaklarım kan, görmüyor gündüz vakti baykuşlar

Yorgan sermeyi unutmuş gökyüzüne kervansaray
Güneşi kapatmış Züleyha, zaman s beden Atlantik.
Sofrada en az bin selam olmalı, bin dua ve sesin
Şehre dağlardan su dağıtan sebil, zemzem gözlerin

Geceyi yaradan namına, şiirler avuç açtı bal kovanına
İplikten iğneye fener yolunda bıçak eğiriyor terziler
Gönlüme okunan ömrüme yazılsın, karılsın kınalar
Müjde! Her zahmetin bin rahmeti, berat senedi var.

Melekler Tepesi de boş değil, sensin yolları kısaltan
Uzayan yıllara........

© İnsaniyet