Tavaf

Tavaf, bir elementin en küçük yapı taşı olan atomla, çok büyük bir düzenek olan güneş sisteminin dönme kuralına uymaktır, zira insan da evrenin bir parçasıdır. Kâbe’ye uydu olmaktır tavaf. Tavafta tıpkı mıknatısın çekimine kapılmış demir tozu gibisin, yüzlerce binlerce demir parçası gibi Kâbe’nin çekimine kapılmış dönüyorsun. Geri dönmeye kalkma dönemezsin, dönersen kıyamet kopar, güneşin geri dönüp batıdan doğması gibi. Dünya hayatında da böyle birtakım şeylerin çekimine kapılarak yol alıyorsun ama dikkat et, telafisi olmayan yanlışları yapma çünkü geri dönüş olmayacaktır.

Tavafta bir bütünün küçük bir parçasısın ve o ahenge uymalı, hızını ona göre ayarlamalısın. Canının istediği gibi hızlanamaz, istediğinde yavaşlayamazsın. Orada bireysel özgürlüğünü sıfırlayıp kendini akışa bırakmalısın. Mataf’ta buna alışırsan normal hayatına geri döndüğünde de ailenle, çevrenle, tanıdıklarınla, tanımadıklarınla uyum içinde hareket etme becerisi kazanırsın.

Tavaf, hareket ve yönden ibarettir. Hareket hâlinde olman gerekir ama belli bir yönde. Yönün bellidir, başka yere yönelemezsin. Dolayısıyla sırat-ı müstakîm’de daima hareket hâlinde olmalısın. (A. Şeriatî, s. 52). Sıratta da benzer bir durum yaşanacak, belki de tavaf bir yönüyle de Sırat provasıdır.

Allah evreni altı günde yaratmış, yedinci gün işlem tamamlanmıştır. Sema yedi kat yaratılmış. Her tavaf için Kâbe’nin etrafında yedi defa dönmelisin, her bir dönüşte yükseleceksin, yükselmelisin. Birinci şavtta birinci kat gökyüzünde olduğunu düşünmelisin, yedinci şavtta yedinci kat gökyüzüne/Cennet’e ulaşmış olmalısın. Zira bir rivayete göre Cennet şu anda mevcuttur ve gökyüzündedir. Tavafın sonunda en yükseğe ulaştığın için bir nevi şükür namazı mâhiyetinde Makam-ı İbrahim’in arkasında Hz. İbrahim’in izinden gider gibi iki rekât namaz kılmalısın.

Sa‘y

Sa‘y; Sa ‘y ü gayret ve bir çaba içerisinde olmanın ifadesidir. Bir şey elde etmek istiyorsanız, bir amaca ulaşmayı, bir sorun çözmeyi talep ediyorsanız, çabalamalısınız hem de tekrar tekrar, yılmadan usanmadan. Zira Rabbimiz; insan “hayır talep etmekten usanmaz” buyuruyor (41 Fussilet 49).

Hacer su bulmak ümidiyle bir çaba sarf etti ve amacına ulaştı. Burada koşan, gayret eden/su arayan bir kadın, suyu bulan ya da en azından suyun çıkmasına sebep olacak son hareketi yapan ise bir çocuk. Bazen kendin için talep ettiğin şey, sana başkası üzerinden verilebilir, dolaylı yollardan gelebilir. Bunu fark etmek ve şükür hâlinde olmak gerekir.

Aslında tavafta da bir sa‘y ü gayret vardır. Ancak oradaki hareket daireseldir, sonsuzluk hissi verir. Tavafta geri dönüş yoktur. Sa‘yde hem gidiş hem de dönüş vardır. Sa‘yde dönmek üzere gidersiniz.........

© İnsaniyet