gelsen ve gökten inciler indirsen yaralarıma

gülünce uçurtmalar inmiyor gökyüzünden her gören bir daha bakıyor dişlerinin beyazlığına kuşların konacak dal bulabildiği tek bulutsun saçlarının ormanında bir tek ben kayboldum

sen bir ışık madenisin gökkuşağı biliyor musun köpükten maviliğinin önünde........

© İnsaniyet