Minab’ta bir ilkokul bombalandı ve 168 çocuk katledildi.

Bu cümle aslında bütün tartışmalarımızın tam ortasında mıh gibi duruyor.

Çünkü savaşlar her zaman gerçeği bulanıklaştırır.

Strateji, güvenlik, caydırıcılık, ulusal çıkarlar, nükleer silahlar, jeopolitik… Bu kelimeler üst üste yığıldığında gerçek olan şey görünmez hale geliyor.

Çocuklar öldü ve bu bütün analizlerin hepsinden daha gerçek.

Çocukları hedef alan hiçbir güç meşru değildir.

“İran rejimi zalim değil mi?”

“O halde ABD ve İsrail’in İran’a saldırılarını neden eleştiriyorsunuz?”

“Yıkılsın gitsin bu rejim; fırsat bu fırsat.”

İran rejimi zalim tabii ki.

Tıpkı öncesindeki Şah rejimi gibi, tıpkı ABD’nin Epsteinci rejimi gibi tıpkı İsrail’in soykırımcı rejimi gibi.

Bunu böyle tartışanlar da biliyor zaten.

Ama gözümüzün önünde cereyan eden savaşın nedeni İran’daki rejimin zalimliği değil ki.

Halklara özgürlük ABD bombalarıyla gelmez. Tarih bunun tersini defalarca gösterdi. Her defasında geriye yıkılmış şehirler, daha derin otoriterlik biçimleri kaldı.

İran’daki rejimin kendi halklarına karşı işlediği suçlar, Amerika Birleşik Devletleri ve İsrail bombardımanının gölgesinde tartışılamaz.

Muhalifleri, gençleri, Kürtleri meydanlarda vinçlerle asan bir rejimi kim savunabilir?

İran’daki molla rejiminin topluma karşı işlediği suçları inkar etmek mümkün mü?

Kadınların bedenine, yaşamına ve........

© İlke TV