Özgür Özel’in son söylemine bir yurttaş olarak itirazım, Demirtaş’ın özgürlüğünü Öcalan’a mesafe koymanın cümlesi hâline getirmesidir.

Elbette Demirtaş’a özgürlük söylemi değerlidir. Sorun orada değil. Sorun, başlı başına bir hukuk ve demokrasi meselesi olan Demirtaş’ın özgürlüğünü, Kürt meselesinin siyasal bütününe karşı mesafe tarif etmenin aracına dönüştürmektir.

Bu tutum, Özgür Özel’in siyasetini yaptığı partinin Kürt meselesine ilişkin tarihsel çizgisinin bugün ne ölçüde değiştiği sorusunu da beraberinde getiriyor.

Çünkü Özgür Özel’in önündeki asıl soru Erdoğan’ın kiminle görüştüğü değil, kendisinin Türkiye’nin yüz yıllık Kürt meselesini nasıl okuduğudur.

Muhalefet etmek başka, siyaset üretmek başka.

Erdoğan’ın yaptığının karşısında durmak bir pozisyondur; Kürt meselesinin nasıl çözüleceğine ilişkin kendi sözünü kurmak ise siyasettir. Türkiye’nin en eski meselelerinden biri hakkında yalnızca iktidarın pozisyonuna bakarak yer belirlemek, muhalefete bir yön verir; fakat henüz bir gelecek tasavvuru vermez.

Beyaz Kürt, Siyah Kürt

Özgür Özel’in temsil ettiği muhalefetin Demirtaş’a gösterdiği özel ilgiye gelince, burada daha eski bir toplumsal dizayn alışkanlığının izlerini de görüyorum: Kürtleri bu kez “Beyaz Kürt–Siyah Kürt” diye ayırmak.

Bu ayrım ilk bakışta sosyolojik bir tarif gibi........

© İlke TV