Cristopher Nolan, Odyssey ile insanlık tarihinin en eski hikâyelerinden birini yansıtmış beyazperdeye. Elbette ki yeni çağın ruhuna uygun olarak; en büyük, en ışıltılı ve tabii ki en pahalı prodüksiyonlardan biri olmuş Odyssey. Ama ne olursa olsun; anlatılan bizim hikâyemiz yine de.

Nolan, Homeros’un Odysseia destanını yalnızca bir eve dönüş hikâyesi olarak değil, insanın kendisine dönüşü olarak da anlatmayı seçmiş. Nolan; Odysseus’un yolculuğunu coğrafik olmaktan çıkarıp, varoluşsal bir serüvene dönüştürmüş. İthaka, bu yolculukta varılması gereken bir ada değil sadece, insanın hakikati, kimliği ve tamamlanmışlığıdır.   Odysseus’un Troya’dan İthaka’ya uzanan on yıllık yolculuğu, bu açıdan, insanın kendisini gerçekleştirmesinin merhaleleri olarak da okunabilir.

İnsanın ve insanlığın temel erdemleri ve temel zaaflarından beslenir bütün hikâyeler. Bu açıdan hem evrensel hem de zamansızdırlar. Tam da bugünlerde, başka ve özgün bir eve dönüş hikâyesini konuştuğumuz dönemde, Odysseus’un yolculuğunun anımsattığı şeyler var. Neredeyse üç bin yıl sonra, Kürtler de eve dönüş yolculuğunda, bu defa denizden değil, dağlardan dönüyorlar. Ve onları İthaka’ya ulaştıracak Odysseus’ları da bir adada bekliyor.

Homeros Odysseus’un eve dönüşünü anlatırken, mekân olarak seçtiği her adada, Odysseus’u hakikatle ve kendisiyle yüzleştirmiştir. Kürtlerin Odysseus’u Öcalan da bir adada, kendi hikâyesinin hakikati ile yüzleşmiş ve hem gerçek fiziksel yolculuğunu hem de içsel, felsefi yolculuğunu gerçekleştirmiştir. Geçtiği merhaleler, aştığı engeller, yüzleştiği gerçekler ve yakalandığı fırtınalar Odysseus’un yaşadıklarından farklı değildir.

Odysseus yolculuk boyunca sadece yolda çıkan engelleri değil, kendi içindeki engelleri de aşmak zorundadır. Yol boyunca karşılaşılan her ada, insanın yolunu unutturabilecek bir hayat teklif eder.

Odysseus yalnızca savaşmaz. Dinler, bekler, sabreder. Tiresias’ın ülkesine iner, ölülerle........

© İlke TV