Merhaba Yeşim Hanım, ben evli bir kadınım. Aslında eşimle birbirimizi seviyoruz ama eşimin annesine karşı tavırları yüzünden son zamanlarda evliliğimiz çok yıprandı. Kayınvalidem yalnız yaşıyor. Allah uzun ömür versin, sağlığı da yerinde; kendi işini kendi görebiliyor. Buna rağmen eşim her gün annesine gitmek zorunda hissediyor. İş çıkışı doğruca oraya gidiyor. Bir ampul değişecek, o gidiyor. Musluk damlatıyor o gidiyor. Markete gidilecek yine o gidiyor. Hafta sonu desen zaten yarım gün orada geçiyor. Kayınpederim öldü. Öldükten sonra kadın kocama sarıldı. İlk hiç ses etmedim sonuçta annesi tabii ki ilgilenecek dedim. Ama artık bizim ailece yapacağımız planlar bile kaynanamın işine göre ayarlanıyor. Çocuklar “Baba bizi gezdir” diyor annesinin bir işi çıkıyor, plan iptal oluyor. Akşam birlikte yemek yiyeceğiz diyoruz, telefon geliyor, yine gidiyor. Geçen ay evlilik yıldönümümüzde bile restorandan kalkıp annesinin evine gitti. Sebep de televizyon çalışmıyormuş. Ben gerçekten ne diyeceğimi bilemedim. Konuşunca da “Annemi mi kıskanıyorsun?” diyor. Ben annesini kıskanmıyorum sadece artık kendi ailesinin de öncelikli olmasını istiyorum. Bazen kendimi kötü hissediyorum. Sanki annesiyle yarışıyormuşum gibi oluyor. Böyle hissetmek de hoşuma gitmiyor ne yaparsam yapayım bu düzen değişmiyor.

Yeşim Tijen’in cevabı:

Merhaba sevgili okurlar, size de merhaba sevgili okurum; “Bir zamanlar meydan okumak isterdim. Kaç meydanını okudum da bu hayatın. Yalnızca iki harfini öğrendim AH AH” Bugün yazıma Didem Madak’ın şiirinden bir kesitle paylaşmak istedim “Ah Ah”… Pek çok şey için “ah ah” diyebilir insan… Bir tek anneye ah diyemez, denmemeli… Ne yazık ki günümüz bazen evlatlara “ah ah” dedirtiyor. Yaşam şartları ebeveynleri bazen çocuklarını kullanmaya zorlayabiliyor. Yoksa eminim anne babalar da çocuklarını kullanmak istemezler. Evlatlar yaşanan çağ ile annelerin zamanının arasında bir köprü görevini de görebiliyorlar. Bazı bakımlardan evlatlar ebeveynlerine öğretici de olabiliyorlar. Bir zaman ebeveynler çocuklarına yol gösteriyor yıllar yıllar sonra çocuklar ebeveynlerine destek olmak zorunda kalıyorlar. Bu işler sırayla, sıra bir gün herkese gelecek. Bu göz ardı edilmemeli… Tabii bu biraz da kişinin kişilik ve........

© HTHayat