Aziz Yıldırım’ı anlamak için sadece kupalara, transferlere ya da kaçan şampiyonluklara bakmak yetmez. Çünkü o, Türk futbolunda sıradan bir kulüp başkanı olmadı. Kimi zaman öfkenin, kimi zaman meydan okumanın, kimi zaman da milyonlarca insanın “yalnız bırakılmışlık” hissinin ete kemiğe bürünmüş haliydi.Onu delicesine sevenler de, ondan nefret edenler de bugün aynı gerçeği kabul ediyor: Türk futbolunun akışını değiştirdi.1998 ile 2018 arasındaki yirmi yıl sadece bir başkanlık dönemi değildi. O yıllar, sosyolojisiyle, ekonomisiyle ve psikolojisiyle doğrudan bir “Aziz Yıldırım Çağı”ydı.Çünkü Aziz Yıldırım, Fenerbahçe’ye hiçbir zaman sadece bir futbol kulübü olarak bakmadı. Kulübü adeta bir devlet gibi yönetti; kendi refleksleri, kendi savunma mekanizmaları ve kendi psikolojisi olan devasa bir yapı kurdu.Stadı yeniden yaptırdı, kulübü şirketleştirdi, amatör branşları büyüttü, Fenerbahçe’yi ekonomik olarak Türkiye’nin en güçlü spor organizasyonlarından birine dönüştürdü. Bir dönem kulübün hacmi rakiplerinin toplamıyla kıyaslanacak noktaya geldi.Ama tam da bu yüzden insanlar onun hakkında hiçbir zaman ortada buluşamadı. Aziz Yıldırım’ın dünyasında gri renk yoktu.Bir kesim için o; Fenerbahçe’ye çağ........

© HalkTV