Gıda Takviyesinde Üretim Enflasyonu: Sağlık mı, Yeni Bir Pazar mı?
Son yıllarda eczanelere, marketlere, internetteki satış sitelerine bakıyorum; insanın aklına ister istemez şu soru geliyor:
(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});
Biz ne ara bu kadar çok gıda takviyesine ihtiyaç duyar hâle geldik?
Vitaminler, mineraller, omega-3’ler, kolajenler, magnezyumlar, selenyumlar, bitkisel karışımlar…
Enerji için ayrı, uyku için ayrı, bağışıklık için ayrı, saç için ayrı, cilt için ayrı ürün.
Adeta gıda takviyesinde bir üretim enflasyonu yaşanıyor.
Elbette gıda takviyelerinin tamamına karşı çıkmak doğru değil. Gerçek bir eksiklik varsa, beslenmeyle yeterince karşılanamıyorsa veya hekim tarafından gerekli görülüyorsa takviyelerin önemli bir yeri olabilir.
Benim itirazım başka:
İhtiyaç olan ürünün üretilmesine değil, üretilen ürüne ihtiyaç oluşturulmasına.
Çünkü sağlık büyük bir pazar hâline geldiğinde tüketicinin korkuları da pazarlamanın malzemesine dönüşebilir.
“Bağışıklığın düşmesin.”
“Yaşlanmayı geciktir.”
“Saçlarını güçlendir.”
İnsan bunları sürekli gördüğünde bir süre sonra kendisini hasta olmadığı hâlde eksik hissetmeye başlayabilir.
Daha önemlisi, “Takviyedir, ne zararı olabilir?” düşüncesidir.
Oysa mesele bu kadar basit değildir. Birden fazla ürün kullanıldığında aynı vitamin veya mineral farklı ürünlerden tekrar tekrar alınabilir. Kullanılan ilaçlarla etkileşim ihtimali bulunabilir. Gereğinden fazla alınan bazı maddeler fayda yerine zarar verebilir.
Bir zamanlar vatandaşın zihninde çok basit bir güven ölçüsü vardı:
“Eczanede satılıyorsa........
