Bugünün sorunlarının cevabını dünde aramak,dünü kutsamak, dün söylenenleri bütün

zamanların çözüm kaynağı olarak görmektir.

Doğru olan dünden kopmadan bugüne bakmak, her günün başka bir gün olduğu idrakiyle hareket etmektir.

Her başka gün, başka başka sorunlar ve tabi başka başka çözüm arayışları demektir. Bu düşünce biçimi bizi iki sonuca götürür,birincisi toplumsal değişimi görmek, ikincisi bu değişime bağlı olarak her gün yeniden düşünmek, aklı hep devrede tutmaktır. Her sorunun cevabı geçmişte verilmiştir dediğiniz zaman artık akla ihtiyaç kalmadı demiş olursunuz.

Bugün İslam toplumlarının çoğu din diye kutsallaştırılmış bir geçmişi bugüne taşımaya çalışıyor.Şimdi de değil, geçmişte yaşıyor gibi hareket ediyor.Ortaçağın fetvaları ile günün meselelerine çözümler arıyor.Oysa bu fetvaların çoğu, özellikle muamelatla ilgili olanları verildikleri çağın ruhunu,zihniyetini taşıyor.Ulema çağının dışında değil, içinden konuşur, sözü içinde yaşadığı toplumun izlerini taşır.Dini yorumlarken de zamanın dışında değil, içindedir.Yani kendi zamanının sözcüsüdür. Yönü geçmişe dönük olanlar aslında zaman kaydını ıskalamış olurlar. Daha vahimi dini düşünceyi orada dondurmuş olmalarıdır. Yaşadığımız fikri kısırlığın arkasında biraz da bu geçmişte kalma, bugünü geçmişle özdeşleştirme yanlışlığı vardır.

Hiç bir yazar, mütefekkir yaşadığı çağ ve muhitten azade kalamaz. Bu, dini düşüncenin, bazı alanlarda fıkhın tarihsel olduğu........

© Habererk