Konuşmaktan korkuyoruz. Düşünmekten korkuyoruz. Soru sormaktan korkuyoruz. Eleştirmekten korkuyoruz. Farklı olmaktan korkuyoruz. Farkındalık yaratmaktan korkuyoruz. Yanlış anlaşılmaktan korkuyoruz. Sessiz kalırsak görünmez olmaktan, konuşursak hedef olmaktan korkuyoruz.

Çocukluğumuzdan itibaren bize cesaret değil, temkin öğretiliyor. “Aman ses çıkarma.” “Başını belaya sokma.” “İşine bak.” “Kimseyle uğraşma.” Zamanla bu cümleler karakterimizin parçası oluyor. İnsanlar fikirlerini açıklamadan önce odadakilerin yüzüne bakıyor; sosyal medyada paylaşım yapmadan önce silmeyi düşünüyor; iş yerinde itiraz etmeden önce maaşını hesaplıyor.

Polisten korkuyoruz. Devletten korkuyoruz. Yasadan korkuyoruz. Patrondan korkuyoruz. Mahalleden korkuyoruz. Aileden........

© Habererk