Bu başlığı görseydi, rahmetli dedem kim bilir ne kadar üzülürdü!

            Lazca “Eskiri si muya itu” (E yavrum sen ne diyorsun) deyip iç çekerdi muhtemelen. Yasaklı dönemlerde tarlalarda, köşe bucaklarda Kur’an’ı hıfzetmişti çünkü.

Elbette ne rahmetli dedemi üzerim ne de geçmişin hataları nedeniyle devletime küserim. Bilakis, rahmetli dedeme hayırlı torun devletime de faydalı nefer olma azmimden şaşmam evelAllah.

Başlıktan kastettiğim, yasaklı dönemin yasak mantığı değil yani!

Mesele şu: Birkaç gündür Türkiye’nin gündeminde olan “Kur’an’a Hizmet Vakfı” ismi nedeniyle “Kur’an” ile “çocuk istismarı”nın veya başka olumsuz/kötü bir durumun yan yana gelebilmesi…

            Daha evvel de benzer “yan yana gelme” örnekleri var. Falanca “Kur’an Kursu” ile bilmem ne “suçu”nun aynı cümle içinde geçtiği facialar!

% 95’inden fazlası Müslüman olan Türkiye’de kötü (istismar) veya iyi (hizmet) niyetle İslam’ın en mühim kavramlarını “istedikleri gibi” kullananlar olabiliyor.

Dernek isimleri, vakıf isimleri veya ticari işletme isimleri...

            Düşünsenize, birileri hukukî şartları yerine getirirse “Kur’an’a Hizmet Vakfı” kurabiliyor ve sonrasında bu yapının içinden birisi “şeytana hizmet” etse tüm oklar şeytana değil de Kur’an’a yöneliyor!

Bu durum, kötü........

© Haber7