Ramazan gitti, bize bir bayram bırakarak!
Ömrümüzün bir Ramazanını daha geride bıraktık.
Gelecekte kaç Ramazan’a daha erişeceğimiz ise meçhul… Rabbimiz kalan ömrümüzü geçen ömrümüzden daha bereketli kılsın.
Geçen akşam Büyük Çamlıca Camii’nde teravih namazının ardından elveda bahri okundu.
Cemaatin yüzünde sevgiliden ayrılmanın hüznü vardı. İlahi devam ettikçe gözler doldu, sesler inceldi, duygu yoğunluğu yaşandı.
Milletimiz bu mübarek ayı doya doya yaşıyor; gelişini sevinçle karşıladığı gibi gidişinde de içten içe mahzunlaşıyor.
Evet, Rabbimizin bize armağanı olan bir Ramazan daha kuşlar gibi konup göçtü. Bir ay boyunca evlerimize misafir olan, sofralarımıza bereket, kalplerimize sükûnet bırakan mübarek zaman şimdi geride kaldı.
Minarelerin arasındaki mahyalarda, sahur vaktinde ardı ardına yanan evlerin ışıklarında, mukabeleye giden kadınların telaşsız adımlarında, pide kuyruklarındaki sessiz bekleyişlerde bize kendini yeniden hatırlatan Ramazan, ardında bitimsiz bir huzur bırakarak veda........
